Allir sem vilja geta séð að undanfarnar vikur hef ég verið orðlaus, í þeirri merkingu að ég hef ekki skrifað stafkrók á netið um pólitík frá því rétt eftir kosningar. Þetta helgast af tvennu: Kosningabaráttan gekk mjög nærri mér og ég gaf henni eiginlega allt sem ég átti. Krafturinn kláraðist.
Hin ástæðan er sú að síðustu vikur hefur VG gengið í gegnum erfiða tíma, svo erfiða að í dag, þriðjudaginn 11. ágúst, birtir Fréttablaðið á forsíðu sinni fyrirsögnina: „Líf ríkisstjórnarinnar í höndum Ögmundar.“
Hin langþráða vinstristjórn, sem var mynduð í maí, hangir á bláþræði, að því er virðist.
Af hverju?
- - - - - - -
Tónninn í mörgum bloggaranum (og þeim áróðursmeisturum sem kommenta nafnlaust í athugasemdakerfi hér og þar og alls staðar) er á þá leið að vinstriflokkarnir geti ekki unnið saman; að VG sé ekki stjórntækur; að þetta sanni hið fornkveðna að vinstrimennska sé ávísun á glundroða og stefnuleysi.
- - - - - - -
Þetta er afar ósanngjarn tónn í ljósi aðstæðna. Við erum ekki að tala um nein eðlileg og hversdagsleg málefni sem lenda inn á borðum stjórnmálaflokka í venjulegu árferði. Við erum að tala um neyðarástand og skaðastjórnun af kalíberi sem engin íslensk ríkisstjórn hefur staðið frammi fyrir. Ef vinstristjórnin væri að liðast í sundur því hún kæmi sér ekki saman um stefnu í t.d. málefnum öryrkja, umhverfismálum eða samgöngumálum þá væri ég sjálfur til í að taka undir glundroðagagnrýnina.
- - - - - - -
Hver eru þessi stóru mál sem hrista flokkinn og ríkisstjórnina?
1) Bankahrunið og almennar afleiðingar þess - VG var alla tíð gagnrýninn á þenslu bankakerfisins og vildi ítrekað skilja á milli almennrar bankastarfsemi og fjárfestingarstarfsemi.
2) Aðildarumsókn að ESB - VG hefur alla tíð verið á móti ESB-aðild, en í ljósi hrikalegra aðstæðna eftir bankahrunið og í þeirri viðleitni að ná að mynda vinstristjórn með Samfylkingu ákvað landsfundur VG árið 2009 að opna lítillega á þann möguleika. Þetta hefur eðlilega valdið titringi innan flokksins, enda kusu sumir VG í trausti þess að flokkurinn stæði gegn aðildarumsókn. Meira hefur farið fyrir gagnrýnisröddinni … en hinu má ekki gleyma að mjög margir kusu VG þrátt fyrir ESB-andstöðu flokksins. Þeir kjósendur vildu fyrst og síðast vinstristjórn sem hefur félagsleg gildi að leiðarljósi. Skítt með ESB eða ekki ESB.
3) IceSave-samningurinn - sem er auðvitað einn anginn af bankahruni í boði annarra flokka en VG. Því miður er það þannig að þingmenn og ráðherrar VG sjá þessi mál ekki sömu augum, og sumir eru alvarlega skeptískir, en verður ekki bara að hafa það? Á að krefja þingmenn um að taka „flokkslínuafstöðu“ í mikilvægustu atkvæðagreiðslu Íslandssögunnar? Ef einhver hefur efasemdir um IceSave-samninginn þá á hann auðvitað að vera á móti honum. Á það hefur verið bent að í samstarfsyfirlýsingu VG og Samfylkingar sé talað um að staðfesta IceSave-samninginn. En þar er ekki talað um að staðfesta samninginn með hvaða forsendum sem er.
- - - - - -
Ég er með veikum mætti (og of mörgum orðum) að benda á þá augljósu staðreynd að vinstristjórn VG og Samfylkingar er ekki stofnuð utan um a) bankahrunið, b) ESB-aðildarumsókn eða c) IceSave-samninginn.
Vinstristjórnin var stofnuð til að tryggja að Ísland framtíðarinnar verði byggt upp á jöfnuði og félagslegu réttlæti í stað þess gróðabrjálæðis sem einkennt hefur síðustu ár. VG vissi upp á hár að með því að taka við stjórnartaumunum kortéri eftir bankahrun væri flokkurinn að takast á við gríðarlega krefjandi verkefni. Því blæðir flokknum nú.
- - - - - -
Hér stöndum við í flórnum og getum ekki annað. En hann er ekki okkar, þessi flór. Þetta er uppsafnaður úrgangur úr annarra manna kúm, afrakstur vanrækslu og lélegs aðbúnaðar til margra ára.
En allir sem hafa mokað flórinn vita að það getur verið dásamlega fullnægjandi aðgerð á undarlegan hátt, jafnvel þótt maður eigi ekki kýrnar sjálfur, og jafnvel þótt skíturinn slettist upp á höfuð, herðar, hné og tær, og jafnvel þótt aldrei verði gólfið alveg skínandi hreint, og jafnvel þótt aldrei verði allar kýrnar í fjósinu fyllilega ánægðar með vinnubrögðin og niðurstöðuna.