Villta vinstrið er þá kannski ekki svo galið eftir allt saman?
Í morgun fékk ég staðfest það sem mig hefur lengi grunað - að sá kolbrjálaði niðurrifs- og skattaóði stjórnmálaflokkur sem kallar sig Vinstrihreyfinguna-grænt framboð sé hreint ekki jafn umdeildur á meðal landsmanna og virst hefur undanfarið.
Mér hefur nefnilega liðið, í miðjum grátkór atvinnulífsins, hægribloggsins og stjórnarandstöðunnar, eins og nær allir landsmenn hefðu á undraskömmum tíma misst trú á ríkisstjórn Vinstri-grænna og Samfylkingar.
Þannig hefur það hljómað á köflum.
Svo birtist þessi ánægjulega skoðanakönnun Fréttablaðsins í morgun þar sem ríkisstjórnin heldur rækilega velli og VG bætir myndarlega við sig fylgi. Heil 24,6% landsmanna segjast myndu kjósa flokkinn.
Hvað segir þetta okkur?
Að eitthvað sé verið að gera rétt. Að niðurstöður síðustu kosninga hafi endurspeglað nýjan veruleika í íslenskum stjórnmálum. Að þrátt fyrir ofurviðfangsefnin ESB og IceSave, sem reynst hafa stjórnarflokkunum einkar erfið, trúi landsmenn því að þetta sé besta stjórnarformið.
- - - -
Er þetta brött túlkun? Það mætti hugsa sér það. En horfum samt á eftirfarandi: VG fékk 21,7% fylgi í kosningunum. Í síðustu skoðanakönnun fékk flokkurinn 19,2%, sem mér þótti líka harla vel sloppið miðað við átök sumarsins. Og að síðustu er ekki úr vegi að horfa á fylgi flokksins í Reykjavík skv. könnun Capacent frá því í desember. Þar er fylgið 21% og í sögulegu hámarki.
Er þá óvarlegt að líta svo á að fastafylgi Vinstri-grænna liggi í kringum 20% og geti á góðum degi slagað upp í 25%?
- - - -
Könnun Fréttablaðsins þann 7. janúar 2010.
Könnun Capacent í Reykjavík þann 4. desember 2009.Villta vinstrið er þá kannski ekki svo galið eftir allt saman?
