Klofin hvað?
Í gær og í dag hefur farið fram á Akureyri glæsilegur og skemmtilegur flokksráðsfundur Vinstri-grænna. Til marks um hið lifandi lýðræði sem er rótgróið í flokknum bárust hátt í fimmtíu ályktunartillögur af ýmsum toga og um þær var tekist í almennum umræðum og málefnahópum.
Það hefur verið rætt talsvert um meintan klofning í Vinstrihreyfingunni-grænu framboði undanfarið, en það er ekki að sjá og finna á fundargestum hér. Hugsjónir flokksmanna eru svo sterkar að þrátt fyrir ágreining í stórum (en utanaðkomandi) málum er langt í frá að um klofning sé að ræða.
Meginþorri flokksmanna stendur föstum fótum í grunngildum flokksins og er harðákveðinn í því að styrkja stöðu hans enn frekar inn í framtíðina. Það eru kosningar í sveitarstjórnum í vor, á miðnætti í kvöld rennur út framboðsfrestur í Reykjavík og það verður spennandi að sjá fríðan hóp frambjóðenda sem vilja hafa áhrif í borginni takast á næstu vikurnar á kynningarfundum VGR.
Einhver hér á fundinum spurði: „Hvernig litist okkur á hið pólitíska landslag án Vinstri-grænna?“ Svarið er auðvitað augljóst úr mínu hjarta og allra þeirra sem eru dyggir stuðningsmenn hreyfingarinnar. En mig rennir í grun að fjölmargir Íslendingar, sem kjósa jafnvel aðra stjórnmálaflokka, séu þakklátir fyrir tilvist VG: Að til sé sannur félagshyggjuflokkur sem aldrei hefur látið spilla sér með óþægilegum tengslum við viðskiptalífið; að til sé flokkur sem ekki hefur látið spilla sér og hugsjónum sínum.
