Ritstjórinn sem hætti að skilja pólitík
Ólaf Þ. Stephensen ritstjóra þekki ég ekki persónulega, en ég hef alltaf gert ráð fyrir því að hann skildi í meginatriðum um hvað stjórnmál snúast. Þess vegna kom mér á óvart að lesatóninn í leiðara Fréttablaðsins í dag, en þar er hann að skamma Vinstri græn fyrir að vilja enn einu sinni standa í vegi fyrir mannlífi á Suðurnesjum.
Skammirnar eru matreiddar þannig að Vinstri græn séu haldin eins konar trúarblindu sem komi í veg fyrir að þau taki yfir höfuð skynsamar ákvarðanir. Ólafur orðar þetta svona: „Flokkurinn virðist ófær um að taka afstöðu til nýrra atvinnutækifæra út frá öðru en eigin hugmyndafræði.“ Leiðarinn heitir því skáldlega nafni „Trúaðir segja nei“.
Og þar hittir hinn íhaldssami ritstjóri einmitt naglann á höfuðið. Vinstri græn notast ekki bara við hugmyndafræði sína á tyllidögum, ekki bara þegar þannig viðrar, ekki bara þegar þannig blása vindar. Vinstri græn hafa það nefnilega fram yfir suma aðra flokka að hugmyndafræðin er skýr og hún er nothæf. Við þurfum ekki að staldra við í hvert einasta skipti sem málin koma upp og velta hlutunum endalaust fyrir okkur.
Þannig getum við hafnað þeirri hugmynd að virkjanir eigi að reisa sem víðast, án þess að taka tillit til náttúrunnar.
Þannig getum við hafnað því að spilavíti sé gott og heilbrigt atvinnutækifæri.
Þannig getum við hafnað því að strípibúllur séu eðlilegur hluti af vestrænu samfélagi.
Þannig getum við hafnað því að loðið einkafyrirtæki í skúffu í Hollandi, sem þjónustar stríðsrekstur, sé góð nýsköpun.
Út frá því sem Ólafur kallar trúarblindu - en er í rauninni skýr og heilbrigð hugmyndafræði.
- - - -
Svo er ekki verra að minnast þess að aðrir flokkar eiga sína hugmyndafræði - sín eigin „trúarbrögð“. Við erum einmitt núna stödd í drullupolli afleiðinga þess að Sjálfstæðismenn keyrðu sín trúarbrögð áfram, óáreittir, í alltof mörg ár - trúnna á frelsi markaðarins.
